نوذر شفیعی استاد دانشگاه و تحلیلگر روابط بینالملل و نماینده پیشین مجلس در یک گفتگوی تحلیلی رسانه ای گفت: توجه داشته باشیم که موضوع مداخلات و به نوعی میانجیگری پاکستان و در وهله دوم ایجاد کریدور جادهای توسط ایران یکی از گزینههای بسیار مهم برای کشور است، همانطور که چنین گزینههایی از ناحیه روسیه، ترکیه و عراق نیز وجود دارد.
اما در ارتباط با ایجاد کریدوری از طریق پاکستان، به واقع کالاهایی که قرار بود از کشورهای دیگر در بندرعباس یا چابهار تخلیه شوند، حالا به کراچی یا گوادر میآیند و از آنجا به سمت ایران منتقل میشوند. در اینجا تنها هزینه حمل و نقل بیشتری به ایران تحمیل میشود.
پاکستان، براساس دکترین «عاصم منیر» فرمانده کل ارتش خود، تصمیم دارد که این کشور را به منطقهای از ثبات تبدیل کند و روابط منطقهای خود را گسترش دهد، همچنین قصد دارد پاکستان را از نظر اقتصادی هم تقویت کند. بهنوعی، یک نگاه ژئوپلیتیکی در این دکترین وجود دارد.
حال نیز جنگ ایران و امریکا باعث شده که این دکترین زودتر از آنچه که برنامهریزی شده بود، اجرایی شود. لذا پیشتر پاکستانیها چنین نقشههایی را برنامهریزی کرده بودند.
دلایل زیادی برای همکاری ایران و پاکستان وجود دارد که یکی از دلایل مهم این است که ایران همیشه در جریان جنگ پاکستان و هند، به پاکستانیها کمک کرده است. از سال ۱۹۴۷ تاکنون، ایران یک عقبه استراتژیک مهم برای پاکستان بوده است.
این در حالی است که پاکستان با عربستانسعودی یک رابطه دفاعی دارد، اما مردم پاکستان، ایران را به عنوان یک همپیمان استراتژیک میشناسند، بنابراین پاکستان باید بین این دوگانه یعنی ایران و عربستان، نقشآفرینی کند و تلاش کند خود را از این دوگانه سخت رهایی بخشد. این مساله تاثیرات زیادی در داخل پاکستان خواهد داشت.