نگاه نو- در تازهترین تحول در بخش انرژی پاکستان، نشست سطح بالایی با محوریت افزایش ظرفیت تولید معدن تهار بلاک یک و انتقال کامل نیروگاه جامشورو پاور کمپنی (JPCL) به زغالسنگ محلی تهار تا سال ۲۰۲۹ برگزار شد. این نشست به میزبانی شرکت کیالکتریک (K-Electric) و در محل معدن تهار بلاک یک برگزار گردید.
در این جلسه، شهرام ارشد چشتی، رئیس هیئت مدیره کیالکتریک؛ طارق علی شاه، مدیرعامل هیئت انرژی زغالسنگ تهار (TCEB)؛ لی جیگن، مدیرعامل شرکت ساینو سند ریسورسز (SSRL)؛ محمد عبدالوکیل، مدیرعامل جامشورو پاور کمپنی؛ نمایندگان هیئت خصوصی برق و زیرساخت (PPIB) و دیگر ذینفعان مرتبط حضور داشتند.
شرکتکنندگان درباره تأمین زغالسنگ محلی برای پروژه ۶۶۰ مگاواتی جامشورو به گفتوگو پرداختند و موضوعات مختلفی از جمله عملیات با زغال ترکیبی (در مرحله انتقال) تا استفاده کامل از زغال تهار در آینده مورد بررسی قرار گرفت.
به گفته کیالکتریک، این طرح بخشی از برنامه گسترده بازسازی نیروگاهی این شرکت است که در آن به دنبال هماهنگسازی داراییهای تولید برق با منابع انرژی داخلی میباشند.
انتقال به زغال تهار؛ صرفهجویی اقتصادی ۳.۲ میلیارد دلاری
کیالکتریک برای بررسی امکانپذیری انتقال نیروگاه جامشورو به زغال محلی، یک مطالعه دقیق و بانکیپذیر را از طریق مشاور آلمانی دورنیر پاور اند هیت (Dornier Power and Heat GmbH) انجام داده است. این مطالعه، پروژه را از نظر فنی و اقتصادی عملی تشخیص داده و برآورد شده است که در طول عمر باقیمانده نیروگاه، این انتقال نزدیک به ۳.۲ میلیارد دلار منفعت اقتصادی به همراه داشته باشد.
این تغییر راهبردی باعث کاهش چشمگیر واردات زغالسنگ، صرفهجویی در ارز خارجی و کمک به حرکت صنعت برق پاکستان به سمت استفاده از منابع بومی خواهد شد.
رئیس هیئت مدیره کیالکتریک، شهرام ارشد چشتی، در این باره اظهار داشت: «این شرکت همواره به دنبال راهکارهای عملی برای کاهش هزینه پایه برق مصرفکنندگان کراچی است. بهرهگیری حداکثری از منابع انرژی داخلی پاکستان میتواند به تأمین برق ارزانتر، افزایش امنیت انرژی و کاهش فشار بر ذخایر ارزی کشور کمک کند. انتقال نیروگاه جامشورو به زغال تهار و بهینهسازی سبد تولیدی کیالکتریک، بخشی از تحول عملیاتی و مالی گستردهتری است که در نهایت به نفع پایدار مصرفکنندگان کراچی خواهد بود.»
افزایش ظرفیت معدن تهار از ۷.۸ به ۱۵.۶ میلیون تن در سال
کیالکتریک اعلام کرده است که نیاز ترکیبی زغالسنگ برای پروژه جامشورو و سبد تولیدی آینده این شرکت، تقاضای بلندمدتی برای توسعه معدن تهار بلاک یک ایجاد خواهد کرد. بر این اساس، برنامهریزی شده است تا ظرفیت تولید این معدن از حدود ۷.۸ میلیون تن در سال به ۱۵.۶ میلیون تن در سال افزایش یابد.
شرکت ساینو سند ریسورسز (SSRL) تأیید کرده است که آمادگی لازم را برای آغاز عملیات توسعه معدن پیش از انتقال کامل نیروگاه جامشورو به زغال داخلی در سال ۲۰۲۹ دارد تا تأمین پایدار و بلندمدت زغالسنگ تضمین شده و هزینه تمام شده آن کاهش یابد.
توسعه معدن با فناوریهای نوین از سوی SSRL
لی جیگن، مدیرعامل SSRL، اعلام کرد که این شرکت توانایی تأمین مالی و اجرای طرح توسعه پیشنهادی را دارد. وی افزود: «توسعه معدن نیاز به عملیات کمحجمتر برداشتن روباره دارد و از فناوریهای روز معدنکاری بهره خواهد برد که شامل استفاده از خودروهای برقی معدنی، جایگزینی تجهیزات دیزلی با برق شبکه در صورت امکان، و پیادهسازی سیستمهای پیشرفته بیل مکانیکی زنجیرهای (BCE) میشود.»
این اقدامات ضمن افزایش بهرهوری و کاهش هزینههای عملیاتی، اثرات زیستمحیطی را نیز محدود کرده و با تولید انبوه، هزینه بلندمدت زغال تهار را کاهش خواهد داد.
طرفین همچنین توافق کردند که قرارداد تأمین زغالسنگ (CSA) در سریعترین زمان نهایی شود تا SSRL بتواند سفارش خرید تجهیزات سنگین معدنی به ویژه کامیونهای برقی و سایر ماشینآلات با مدت زمان تهیه طولانی را آغاز نماید.
حمایت کامل TCEB، JPCL و PPIB از پروژه
طارق علی شاه، مدیرعامل هیئت انرژی زغالسنگ تهار، ضمن اعلام حمایت کامل از این طرح گفت: «هیئت آماده است تا تسهیلگری لازم برای توسعه معدن و انجام اقدامات نظارتی در حوزه اختیارات خود را فراهم آورد. هدف ما افزایش کارایی فرآیند استخراج و کاهش نرخ زغالسنگ به نفع مصرفکنندگان آینده برق است.»
جامشورو پاور کمپنی و هیئت خصوصی برق و زیرساخت (PPIB) نیز همکاری کامل خود را برای پیشبرد پروژه اعلام کردند. در پایان، تمامی ذینفعان بر ادامه اقدامات مشترک در زمینه مسائل فنی، تجاری، نظارتی و تأمینزنجیره تأکید کردند.
هدف نهایی: کاهش هزینه برق با انرژی داخلی
تأمین مالی مطالعه امکانسنجی توسط کیالکتریک و تعامل مستمر با شرکای کلیدی، نشاندهنده عزم این شرکت برای بهکارگیری ظرفیتهای نهادی و مالی خود در پروژههای دارای اهمیت ملی است.
به گفته مقامات این شرکت، استفاده از زغالسنگ محلی تهار میتواند به کاهش هزینه تولید برق، کاهش وابستگی به سوخت وارداتی، صرفهجویی ارزی و کاهش نیاز به حمایت تعرفهای دولت از بخش برق در آینده کمک شایانی نماید.